Bugün bu post-demokrasi başlığı altında sayabileceğimiz birçok şeflik rejimi var. Kimisi bütün kamu kurumlarını mutlak yönetimi altına alıp iktidarın kurumsal denetlenme yollarının hepsini kapatıp medyayı da ya susturup ya teslim alarak ülkeyi yönetiyor.
Kimisi, Türkiye’de veya Rusya’da olduğu gibi, bunlara ilaveten devletin yasal şiddet tekelini suiistimal ederek, kendisi için tehdit olarak gördüğü herkesi temel hak ve özgürlüklerinden yoksun bırakıyor. Ya da keyfi biçimde her an yoksun bırakılma tehdidi altında yaşamaya mecbur kılıyor.
Post-demokrasi yaklaşımı, adı üzerinde (demokrasi sonrası), demokrasiyle ilişkinin bittiği, demokrasinin sonrasına geçildiği, Tayyip Erdoğan’ın tabiriyle tramvaydan inildiği durağın adıdır. Bu çerçevede 16 Nisan’da halkoyuna sunulan anayasa değişikliği önerisi dört dörtlük bir postdemokrasi projesidir.
