Elbette puanın da, yüzdelik dilimin de, sıralamanın da, popülaritenin de bir önemi var ama her şey değiller. Diğer tüm kriterleri bir kenara bırakıp sadece puana ve popülariteye bakarak belki günü kurtarırsınız ama gelecek için en doğrusunu yapmış olmazsınız. Çünkü tercihlerde tek doğru yoktur!
Çok popüler liselerimizden 100 ortalama ile mezun olup da açıkta kalan çok öğrenci var. Yine aynı şekilde çok popüler üniversitelerimizden diploma alıp da yıllardır iş bulamayan ya da öğrenim gördüğü alanda kariyer imkânına sahip olamayan yüz binlerce gencimiz bulunuyor.
Popüler ve yüksek puanlı öğretim kurumlarını tercih etmenin en önemli nedenlerinden biri de yabancı dille öğretim yapıyor olmaları. Ama maalesef pek çoğu, bırakın ikinci yabancı dili, birini bile yeterince öğretmeye vakıf değiller. Bu konuda aile desteği olmasa ne kadarı dil öğrenir, ne kadarı bu puanları alırdı?..
Özel böyle de devletler farklı mı? Ya da devletler böyle de milyonlar akıttığınız, çocukluğunuzu, gençliğinizi feda ettiğiniz diğer okulların başarı hikâyeleri değişik mi?
Elbette dünyanın en iyi üniversitelerinden kabul alan öğrencilerimiz de var. Bu noktada da okul başarısı mı yoksa bireysel yetenekler mi öne çıkıyor? Mutlaka sorgulanmalı. Çok daha önemlisi yüzde kaçı bu durumda?
Tercih aşamasında eldeki tüm verileri mutlaka dikkate alın ama en önemlisi mezunlarla konuşun. Özellikle de son 5, 10 yılda mezun olanlarla.
Ne liseler dünkü liseler ne de üniversiteler dünkü üniversiteler. Keşke, olması gerektiği gibi bugünküler, dünkülerden çok daha iyi olsalardı ama değiller…
