Arınç, “Ben herhangi bir vekil değilim, bir özgül ağırlığım var.” diye muhatap olduğu muamelelere isyan ettiğinde haklıydı ama geç kalmıştı. Altındaki halı yavaş yavaş çekilmişti, kendisi bile fark etmemişti. Bir de o hakkı başkaları dillendirmeliydi, kendisinin söylemesi şık kaçmadı. Fakat AK Parti artık öyle bir yer değildi.
Çok kısa sürede o özgül ağırlıktan eser kalmadığı ortaya çıktı. 1999’daki kongrede yeni yetmelerin Gül’ü parçalamasına izin vermeyen Bülent Abi, bugün herkesin gözü önünde bitiriliyor. Yeni yetme diye meydan okuduğu kişi son görevlendirmelerde inadına Arınç’ın elinden alınan kurumların başına getirildi. “Özgül ağırlık” açıklamasının cezası TRT elinden alınarak verildi. O şimdi sadece sözcü ve Bülent Abi’yi bitirenlerin değirmenine su taşıyor. Bu hikâye böyle bitmemeliydi.
