Türkiye’nin üç önemli kurumunun imkan ve kabiliyetleri bakımından Erdoğan’ın iddialı dış politika hedeflerine, özellikle Ortadoğu ile ilgili hedeflerine ayak uydurmakta zorlandığını söylemek gerekiyor.
Bu üç önemli kurumun, Dışişleri, Genelkurmay ve MİT olduğu görülebiliyor.
1- DIŞİŞLERİ BAKANLIĞI: (…) AK Parti 2002’de iktidara geldiğinde Dışişleri’nin insan kaynakları Erdoğan’ın Güney Doğu Asya’dan Afrika’ya dek Müslüman coğrafyaya açılım hedefine ayak uydurmakta hem imkan kabiliyetler, hem de sayı olarak zorlandı.
2- TÜRK SİLAHLI KUVVETLERİ: (…) Erdoğan’ın hedefledikleri, sadece diplomasinin değil, askeriyenin elindeki imkanların da ötesindeydi; siyaset eldeki imkanlara göre kurgulanmıyordu. Buna bir de Ergenekon, Balyoz gibi asker içindeki siyasete müdahaleye meraklı maceracı kesimleri caydırma amacıyla başlayıp dozunu aşan davaların yan etkisi olarak, askerin günlük basit işleri dahi sormadan yapmadığı bir ruh hali de eklenmişti.
3- MİLLİ İSTİHBARAT TEŞKİLATI: (…) Arap Baharı, MİT’in yeni patronu Hakan Fidan’ı kafasındaki dönüşümü değil tamamlamak, henüz başlarken yakaladı. Hariciye ve askeriye gibi istihbaratın da Erdoğan’ın iddialı dış politika hedeflerine tam olarak ayak uyduramadığı, başka ifadeyle, Erdoğan’ın hariciye ve askeriye gibi istihbarattan da yapabileceğinden fazlasını istediği acı tecrübeler sonucu anlaşıldı.
