Anayasa Mahkemesi bir defa daha kaosa yol açacak bir karara imza atarak zihinsel bölünmüşlük örneği sergilemiştir. Bu son karar, kendine yabancılaşmanın ve sorunlara başkalarının gözüyle bakmanın tescilidir.
En iyi ihtimalle mahkeme üyelerinden bazılarının, olanı dikkate almaksızın soyut hukukî ilkelere istinat ederek karar verdikleri anlaşılıyor.
