Adım adım kurulan Saray rejimi toplum mühendisliğini yalnızca tabandaki İslamcı organizasyonlar aracılığıyla sürdüremeyeceğine kanaat getirdi. Devlet eliyle İslamlaştırmanın vites yükseltmesi ile tek adam rejiminin kurumsallaşması atbaşı gitti.
Belediyeler Saray’dan İslamcılaştırma eğiliminin ve rantın birer parçası haline gelerek tabandan koptu. İslamcılığın yükselişinde koçbaşı olan yerel yönetimlerin başarı hikayesi acı bir biçimde bitti. Bugün AKP’li belediyeler hizmetle değil lüks harcamalar, boşa harcanan vergiler, yandaşları zengin eden ihalelerle anılıyor. Üstelik çoğu Sayıştay raporlarında ayan beyan ortaya konuyor. AKP’li belediyelerin çoğu sorun çözmüyor aksine sorun yaratıyor, “halka hizmetkâr olmak” içi boş bir retorikten ibaret artık.
