Gençlerin sosyalleşme, yani aile ortamının dışında ilişkiler geliştirme dönemlerinde onlara “kardeşlik, dayanışma” ve hele de “misyon duygusu” sunmak cazip geliyor.
Adnan Oktar bu yolla bir defa bağlananları, ailelerinden, sosyal ilişkilerinden kopararak “psikolojik köleler” haline getirdi.
Nasıl bir tuzak olduğunu fark ettikten sonra ayrılmak da kolay olmuyor. Terör örgütleri de böyledir; fazladan kan dökerler.
Gençler, sağcı ya da solcu, “sık dokulu” yani üyelerine özgürlük tanımayan ideolojik ve dini nitelikli otoriter yapılardan sakınmalıdır. Girişi çıkışı serbest, şeffaf, denetime açık ve kişisel gelişim için yararlı sosyal çevrelerde sosyalleşmeyi aramalılar.
Gençlerin rehberi “özgürlük” ve “irade” olmalı; o zaman dini olsun, dünyevi olsun tercihlerinde tuzaklara düşmezler.
