Muharrem İnce başta olmak üzere muhalefet adayları Erdoğan’ın dokunulmazlığını yerle bir etti. ‘En iyi muhalefet defansı sağlam tutmaktır’ masalı tarihe karıştı. ‘Aman muhafazakârları, milliyetçileri ürkütmeyelim, atağa geçmeyelim kendi sahamızda oynayalım’ devri kapandı. Hamle üstünlüğü muhalefete geçti. İnce’den Akşener’e, Karamollaoğlu’ndan Demirtaş’a adaylar Saray’a yüklendikçe Erdoğan gaf üzerine gaf yaptı; üstelik yıllardır ustaca tekrarladığı muhalefeti birbirine kırdırma stratejisini de uygulayamadı. 24 Haziran öncesinde milliyetçi oyları kendinde toplama, Millet İttifakı ile HDP’yi karşı karşıya getirme tezgahı başarısız oldu. Geniş kitleler, Kandil’e bayrak dikmeyi ‘müjde’ olarak görmüyor aksine seçim yatırımı deyip geçiyor. Suruç’ta provokasyon kokan cinayetlerden İnce’yi suçlayacak kadar seviye düşürmenin zararı muhalefete değil bizzat AKP’ye.
