Dünün “anti-faşist” ve milliyetçi söyleme reddiyeci Erdoğan’ı nasıl gelip geçici olduysa bugünün Türkçü milliyetçiliği kimseye bırakmayan militarist mi militarist kamuflajlı Erdoğan’ı da gelip geçici olacaktır, şüpheniz olmasın!..
O dehşetengiz karizmadan geriye ne dindarlık, ne İslamlık, ne muhafazakârlık, ne milliyetçilik, ne de vatan, millet, devlet, bayrak retoriği, ama saf ve katışıksız bir arzu olarak “iktidar”, iktidara tutku ve aşk kalacak geriye.
Elbette bir de korku. Yaşadığımız, maruz kaldığımız irili-ufaklı, büyüklüküçüklü, kendi coğrafyamızda, komşu coğrafyada yaşanan, ürpererek ve kaygıyla tanık olduğumuz bütün çatışmaların altında yatan, onları emziren bir korku.
İktidar ve korku, daha doğrusu iktidardan düşme korkusu, dün ideolojik olarak kara dediğini bugün aklamaya, püripak saymaya götürebiliyor insanı.
Şimdi bakın mesela, bugün 2019 “obsesyonu” ile can ciğer kuzu sarması olunan Devlet Bahçeli için 2010 yılında başbakanken ne diyormuş Tayyip Erdoğan:
“Evet, Sayın Bahçeli, biz faşizmi sizin kadar iyi bilmeyiz! Çünkü siz, hem teorisyenisiniz, hem bu işin pratisyenisiniz.”
Sizce Erdoğan “İtalyan milliyetçiliği” anlamında bir faşizm mi kastediyordur burada?! Bilen bilir, 1970’lerde kendilerini “faşist” diye etiketleyen sol karşısında ülkücü cenahın tepkilerinden biri idi bu: “Faşizm, İtalyan milliyetçiliğidir; biz Türk milliyetçisiyiz.”
