Maalesef tarihimizde İslam uleması, çok fazla özgürlüğün Müslümanların doğru yoldan sapmalarına neden olacağı gerekçesiyle İslami eğilimli despotlara destek vermişlerdir. İşte özgürlük kavramına şüpheyle bakan bu anlayış, İslam toplumlarında katı otoriterliğin beslenme kaynağı olmuştur. Oysa baskıyla İslam’ı yaşatmaya zorlamak, dinin ruhuyla asla bağdaşmadığı gibi, iki yüzlü bir toplumsal yapının oluşmasına yol açmaktadır. Bugün İran’da görüntüde şeriatın kuralları yürürlüktedir ama gizli ahlaksızlık ve yolsuzluk had safhadadır. Çünkü İslam zorla empoze edilemez, baskıdan ancak ikiyüzlülük doğar.
Açıkça ifade etmek gerekirse, halifenin, sultanın ya da padişahın Allah’ın yeryüzündeki gölgesi olarak kabul edilen bir devletin adı ‘İslam devleti’ de olsa, tek adamlı totaliter devlet modelidir. Böyle bir sistemde adaletin kaim olması mümkün değildir. Oysa Kur’an’ın tarifiyle devlet, insanların arasında zulmü engellemeyi ve adaleti kaim kılmayı esas alan bir aygıttır. Ve özü itibariyle İslam, adaletin, hakkaniyetin kontrolünde bir yönetim modeli önermektedir.
