Tarihte askeri darbelerin ne olduğunu, yapılırken anlamayan;
Geriye dönüp baktığında da anlamayan;
Şu anda yaşadıklarını da bir türlü anlamayan bir halk olmakla ünlüyüz.
90 küsur yıldır kullandığımız krediler artık tükendi.
12 Eylül diktasıyla hesaplaşma vaadinin ardına saklanıp çoğu muhalifini bile tavlayan ve onları önce arkasına sonra da altına alan iktidarın cumhuriyeti ortadan kaldırmasına ramak kaldı.
Tarihimizin ilkyarısının bir devrimle, ikinci yarısının da darbelerle yazılmış olmasından artık bir şeyler öğrenmeliyiz.
Olayları görme biçimlerimizi tekrar ve tekrar gözden geçirmeliyiz.
Geçmişi doğru okuyamadığımız için bu son darbeyi de fena yemekteyiz.
Ve hâlâ açık açık şunu diyememekteyiz:
Bu ülkenin başına bugün her ne geliyorsa…
İktidarın samimiyetsiz bir şekilde iddia ettiği gibi Gülen “yüzünden” değil;
İktidarın asla telaffuz etmediği ama çok iyi bildiği şekilde, eski ve hatta belki de hâlâ gizli ortağı olan Gülen “sayesinde” gelmekte.
Ve bu derin ve kirli ve kârlı ilişkinin kazığını ülke, meyvesini de bizzat iktidar yemekte.
