Olağanüstü hali, olağanüstü yapan da bürokratik oligarşiyi ve onun tuzaklarını aşıp, ilk kez milletin menfaati için karar alabilen bir ‘istisna hali’nin tesis edilmiş olmasıdır. Örneğin, kanun hükmünde kararnameler çıkarılamıyor olsaydı, şu anda emniyetten yargıya, ordudan sivil bürokrasiye kadar her yer takım elbiseli /üniformalı darbecilerle dolup taşıyor olacaktı.
Olağanüstü hal dediğimiz şey, bu anlamda bugüne kadar oturmuş olması gereken olağan haldir. Zira ideal demokrasideki olağan hal, yetkinin millet eliyle seçilmişlere teslim ediliyor olmasıdır.
Cumhurbaşkanı Erdoğan, bürokratik oligarşinin hakiki tek rakibidir.
Hayatları pahasına ona siper olan milyonlar ise tek destekçisidir.
Erdoğan, Türkiye’nin güç merkezini bürokrasiden millete iade etmeye çalışmaktadır. Cumhurbaşkanlığı Külliyesi ise, bu merkezin tecessüm ettiği mekândır. Muhtarlardan gazilere, yemenili teyzelerden mesh giyen amcalara milletin gönlünce akın edebildiği tek devlet mercii olması da bu yüzdendir.
