Fethullah Gülen’in bu memlekette yapılmış darbeleri alkışladığı söyleniyor. Herhalde doğrudur. Her şeyi öncelikle Silâhlı Kuvvetler’e kadro sızdırmak üstüne kurmuş bir adam elbette böyle yapacak. Ama, ‘yapılmış darbeleri alkışlamak’ o ‘darbeleri yapmak’ demek değil. O darbeler yapıldı, o darbelerin yapılması için de pek çok şey yapıldı. Fethullah Gülen, yakın tarihin hemen hemen her sayfasını kirleten bütün bu lekeleri kendi üstüne alarak temizleyecek bir deterjan ya da çamaşır suyu değil.
Bir gün Rus uçağı düşürülüyor, bunun haberiyle sarsılıyoruz. “Şimdi bu iyi olmadı,” demeye kalksak, malûm çevreler malûm üslûplarıyla ‘vatan haini’ imalarında bulunuyor – ya da imanın ötesine geçiyor.
Derken gün geçiyor ve anlaşılan Türkiye’yi yönlendiren irade de ‘bunun iyi olmadığı’ sonucuna varıyor.
Buna ‘milli siyaset’ gereği karar verilecek olsa, bu sefer de “O adamları ne diye suçlu çıkarıyorsunuz?” diye sormak suç olacak.
Bunlar Orwell’ın Hayvan Çiftliği’nde, 1984’te yazdığı davranışlar. Her yeni durumda ‘Parti Tarihi’nin yeniden yazılması hikâyesi bugün burada tekrarlanıyor.
