Kürt meselesi sırayla bütün iyi şeyleri yıpratır, kıymetsizleştirir ve nihayet tüketir. Asıl mesele şu ki bir kez değil bunu birden çok kez yapar ve ister koalisyon ister tek başına olsun her hükümete yapar. 1990’larda yapar, 2000’lerde yapar, 2016’larda da yapar.
Geri dönüp, bu kadar çok hatayı nasıl yaptık, hiç mi geçmişten ders almadık, hiç mi muhakeme edemedik dersiniz, lakin iş işten geçmiş olur.
Evet acımız büyük, öfkemiz kalıplara sığmıyor ama sabır ve sükunet lazım. Yaralı bereli demokrasinin elde kalan son sermayesini heba etmeden yürümenin bir yolunu bulmalıyız. Yoksa ne terör biter, ne de geride hukuk ve demokrasi kalır. Terörle mücadele önce ve mutlaka öfkeyle mücadeledir.
Hepsinden önemlisi de mutlaka ama mutlaka siyaset yapmak lazımdır. Askerin, polisin kahramanlığı siyasetsizliği örtüyor olsa da bilelim ki şimdi eksik olan şey de budur… O tamam olmadan da ateş yanmaya devam edecektir.
