Devlet adamı, koltuğuna oturttuğu çocuk karşısında zordadır…
Çünkü çocuktur…
Yalakalık bilmez, aklına geleni söyler…
Devlet adamı, kameralara bakıp devamlı sırıtır…
Parmaklarını birbirine geçirirken ilk sorusunu sorar:
“Adın ne bakalım?..”
“Barış…”
İkinci soru yoktur zaten…
Doğrusu; her 23 Nisan’da devlet adamlarının çocukların yerine geçmesidir…
Ensar Vakfı için ‘Çok değerli hizmetlerine devam edecek’ diyen Başbakanı götürüp Ensar yurtlarındaki çocuğun yerine koyacaksın mesela…
Dün Cumhurbaşkanı’na ‘terör kurbanı çocukları’ soran çocuk Necip’i izlediniz mi?..
Ağladı…
Gözyaşı evrensel bir dildir…
Türkçe dahil dil bilmeyen Cumhurbaşkanı anlamamıştır ama…
Çinliler dahi anladı…O buluşmaya aydınlık bir dünya, temiz bir hava solumak için destek vereceğiz her zaman olduğu gibi…
