Şimdilerde IŞİD, dehşet ve şiddeti o boyutlara ulaştırdı ki, en büyük başarısı, muktedirlerin ‘terörle mücadele’ adına kırıp geçirmesini meşrulaştırmak oldu. Oysa, yadırgatıcı gelebilir ama, IŞİD de bir gerekçe değil, bir netice, pek çok dip neden ile birlikte, son olarak Suriye’de rejim değiştirme projesinin bir ürünü. Şimdilerde bu işe birlikte başlayanlar, kâh birbirini suçluyor, kâh birbirinin başına gelene göstermelik ağlıyor, sonra da ‘dayanışma’ adına birlikte benzer maceralara girme zemini kuruyorlar.
Sevgili Rakel’in ‘bir bebekten katil yaratan karanlık’ sedası hep kulağımızda, ne oldu, nasıl oldu da, çocuğumuz yaşında, yanı başımızda Gaziantepli bir genç, ‘Yahudi’yi, Hıristiyan’ı öldürme’nin yüce bir davaya hizmet olduğu vehmine kapıldı? Kötü tohum mu? Ya o tohumları ekenler, o tohumların ekildiği iklimler? Asıl ortadan kaldırılması gereken o iklim değil mi?
