Türkiye’de hakemlik uzun zamandır futbolun en tartışmalı alanlarından biri. Bunun önemli bir nedeni, hakemlerin hangi ölçütlerle değerlendirildiğine ilişkin kuşkuların hiçbir zaman bütünüyle giderilememesi. Bir hakem üst klasmana yükseldiğinde veya önemli bir maça atandığında, kararın arkasındaki gerekçeleri yeterince bilmiyoruz. Bir başkası uzun süre görev alamadığında da benzer bir belirsizlikle karşılaşıyoruz. Bu durum, hakemlerin kendi meslekleri üzerindeki denetimini zayıflatırken yöneticilerin kişisel tercihlerini fazlasıyla önemli kılıyor.
Son soruşturmada ortaya çıktığı bildirilen yazışmaların üzerinde durulması gereken tarafı da bu. Hakemlerin terfilerinin ve görevlendirmelerinin kişisel ilişkiler üzerinden şekillendirildiğine ilişkin iddialar doğruysa, karşı karşıya olduğumuz sorunun boyutları hayli büyük. Çünkü bir hakemin kariyerinin birkaç yöneticinin takdirine bağlı olması, onun sahadaki bağımsızlığını da etkileyebilir. Görev alma konusunda kendisini belirli kişilere borçlu hisseden bir hakemin her koşulda özgür davranmasını beklemek mümkün değildir.
Hakemlik sisteminin işleyişi hakkında yıllardır aynı şikayetler dile getiriliyor. Kurullar değişiyor, başkanlar değişiyor, yeni uygulamalar duyuruluyor. Her yönetim göreve geldiğinde daha adil bir düzen kuracağını söylüyor. Fakat hakemlerin yükselme koşullarını, performans değerlendirmelerini ve görev dağılımını kişisel müdahalelerden koruyacak kalıcı güvenceler oluşturulamıyor. Sorunları ortaya çıkaran ilişkiler yerinde dururken yöneticilerin değiştirilmesi, bir süre sonra benzer tartışmaların yeniden yaşanmasına neden oluyor.
