Halit Ersay’ın evine giden yol Denizli’nin Çameli ilçesinde, Kirazlıyayla taraflarında bir orman köyüne çıkıyor. Halit, 1 Ekim’de Soma’da İmbat Madencilik’e ait ocakta meydana gelen göçükte yaşamını yitiren beş işçiden biriydi. Geride 5, 8 ve 12 yaşlarında üç çocuk bıraktı. Ersay’ın ailesine taziyeye gittik. Ölümün ardından yalnız bir işçinin değil, bir evin bütün düzeninin nasıl değiştiğini orada gördük.
Halit’in çocukları Soma’dan Çameli’ye dönmek zorunda kaldı. Şimdi köyden okula gidecek servisleri yok. Dağ köyünden okul arası 5 km. Bir iş cinayetinin bilançosunda bunlar yazmıyor. Beş işçi öldü deniliyor. Oysa o sayı beş evin gelirini, çocukların okulunu, yaşadığı yeri ve geleceğe dair planlarını da içine alıyor.
Halit’in hikayesi Çameli’de tek değil. Köylülerin anlattığına göre Kirazlıyayla ve çevresinden 70’e yakın işçi Soma’daki madenlerde çalışmaya gitmiş. Neden? Çünkü köyde çiftçilik yaparak geçinemiyorlar. Orman köyü olduğu için ağaç kesimi ve ceviz işi yapan Ersay, Denizli’de iki yıl krom madeninde çalışmış.
Soma yüzlerce kilometre uzakta. Ama madenin ücreti ve yer altında çalışanlara tanınan erken emeklilik imkanı, köyünde geçinemeyen işçi için bir çıkış yolu olarak görülüyor. Konuştuğumuz madencilerden biri hesabı şöyle anlatıyor: Yer altında prim günlerini doldurup 40’lı yaşlarda emekli olmak, sonra köye dönmek.
Fakat o hesabın sonunda da rahat bir emeklilik yok: “Brüt 100 bin lira yatsa da alacağımız emekli maaşı 27 bin lira. Emekli olup yine çalışmaya devam edeceğiz.” Madene erken emekli olabilmek için gidiyorlar. Emekli olduklarında ise geçinebilmek için yeniden çalışacaklarını bugünden biliyorlar. Halit’in de planları vardı. Ailesi şimdi “Birçok hayali yarım kaldı” diyor.
