Bu arada temmuz ayı sendikalaşma istatistikleri de açıklandı. Sendikalaşma oranı yerlerde, üyesi işçinin hakları için sokakları mekan eyleyen Bağımsız Maden-İş gibi birkaç sendika ise barajın altında bırakılıyor. Sendikanın Örgütlenme Uzmanı Başaran Aksu, “400’ü aşkın fazlamızla, 65 üye eksik yalanıyla baraj altında bırakıldık. Karar en tepedekinden en aşağı holdingci güçlerin ortak kararı!” diyor.
BİRTEK-SEN Genel Başkanı Mehmet Türkmen de Bağımsız Maden-İş’in baraj altında bırakılmasını “İktidarın ve sermayenin ‘makul’ bulmadığı mücadeleci sendikalar için yasalarda olmayan başka barajların da olduğunun kanıtıdır” diyor.
Bu arada ülkenin en büyük işçi konfederasyonu Türk-İş ne yapıyor? Bu 25 yıl içerisinde bağlı sendikaların üyelerinin erimesine, güç kaybetmesine rağmen ne ona ne de mücadeleci sendikaların baraj altında bırakılmasına ses çıkarıyor. Ses çıkarmadığı gibi görüşünü soran Evrensel gazetesi muhabirine Genel Sekreteri Ramazan Ağar tarafından, “Vaktim yok” denilerek, görüş verilmiyor.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın muhaliflere ve kendisinden olmayanlara karşı sık sık kullandığı bir söz vardı: “Taraf olmayan bertaraf olur” diye… Türk-İş, Hak-İş gibi konfederasyonlar bu sözün doğrultusunda işçi sınıfından, üyelerinden yana taraf olmak yerine iktidara taraf olmuşlar. Sessiz, sedasız tarafgirliklerini sürdürmekten yanalar, ülkede ne olursa olsun…
