CHP’den bugün ayrılanların önünde bu çerçevede iki ayrı seçenek var gibi görünüyor. “Asıl, öz, orijinal CHP biziz” diyerek mevcut seçmen desteğini olabildiğince muhafaza etmek yahut yeni bir kimlikle, yeni bir dille, yeni bir siyaset vaadiyle halkın karşısına çıkmak.
Ancak öyle görünüyor ki bu ikisinin ortasında üçüncü bir seçeneği tercih etme eğiliminde Özel ve arkadaşları: Bir yandan “Orijinal CHP biziz” iddiasını sürdürüp eski parti tabanını yeni partiye transfer etmek, diğer yandan da eskisine göre daha kucaklayıcı, daha kuşatıcı bir siyaset diline yönelip -ve bu arada belki mevcut vitrini farklı yüzlerle zenginleştirip- böylece bir anlamda merkez parti pozisyonuna veya görünümüne ulaşmak.
Bu üçüncü seçenek kulağa daha hoş geliyor olabilir, kâğıt üzerinde daha cazip görünebilir ama burada öncelikle eski ile yeni arasındaki dengeyi korumak çok zor olacaktır.
İkincisi, baba otoritesinden bağımsızlığını hâlâ kazanamamış bir evlat gibi görünürseniz eskisinden farklı olduğunuzu topluma kolay kolay kabul ettiremezsiniz. Çıkışınız sınırlı kalır. “Yeni bir yol” vaadinizin inandırıcılığı zayıflar.
