Canan Tolon’un Acil Çıkış yerleştirmesi, çıkış fikrinin kendisini sorgularken, bugünün toplumsal ruh haline de ayna tutuyor.
Kapalı bir mekânda acil çıkış tabelası görmek hem görünmez bir rahatlama hem de tehlike ihtimalini hatırlattığı için huzursuzluk yaratır. Acil çıkışlar, kriz anları içindir. İnsanlar ancak can güvenlikleri tehdit edildiğinde panikle o kapılara yönelir. Bugün toplumsal olarak sanki uyarı ışıkları yanıyormuş, alarm zilleri çalıyormuş gibi bir ruh haliyle yaşıyoruz. Çıkış için batı yönündeki kapılarda biriken gençler bu ruh halini ele veriyor.
Canan Tolon’un Acil Çıkış (Emergency Exit,2007) eseri, bu sıkışma duygusunu merkezine alarak, çıkış fikrinin kendisini sorgulayan bir metafora dönüşüyor. Arter’deki Yapım Aşamasında sergisinde yer alan bu yerleştirme, izleyicinin algısıyla oynayan mimari bir kurgu üzerinden bireysel ve toplumsal bir yüzleşmeye alan açıyor.
İzleyici eşikte durup aynada kendisine bakarken düşünmeye davet edilir; çünkü Tolon’un eserinde kurtuluş vaadi dışarıda değil, içeridedir.
Tolon’un bağlamı ve malzemeyi kullanış yöntemi, acil çıkış merdiveni ve ayna gibi sağlam ve kırılgan iki zıtlık üzerinden şekillenir. Merdiven, bir imge olarak çıkış ihtimalini taşır ancak yansımadır.
Sanatçının yerleştirmesi, serginin Yapım Aşamasında başlığıyla başka bir düzlemde de örtüşür. Çünkü mekânlar gibi yapısal ve toplumsal sistemler de hâlâ tamamlanmamış, sürekli inşa hâlindedir.
