MURAT SEVİNÇ
Sırrı beyin ardından bir şeyler yazmak çok saçma geliyor.
Ne söylenebilir böyle biri için… Geçenlerde Ali D. Topuz bir yazı kaleme aldı, bir ömre bunca şey nasıl sığar diye düşünüyor insan.
Sırrı Süreyya Önder yıllardır TBMM’de, fakat siyasetçi denildiğinde akla gelenin bütünüyle dışında bir figür. Mecbur kalmadıkça deri ceketinden ödün vermeyen siyasetçi. Bulunduğu herhangi bir ortamdan çok daha renkli bir insan.
Yaşadığı ve tanık olduğu acıları da en matrak hikayeleri de tebessümle, güler yüzle anlattı.
Yaşamının sekiz yılı cezaevinde geçti. İlk tanışması 16 yaşındayken.
Bizim Mülkiye’yi kazanıp ‘ülke koşulları’ nedeniyle mezun olamadı.
12 Eylül faşizminin zindanlarında işkence gördü. İşkencecilerin başına bir şey gelmedi.
Bir Türk’tü ve ömrü boyunca başta Kürtler olmak üzere her ezilenin, sömürülenin hakkını savundu. Bunu, süsleyip püslemeden, tevazuyla yaptı.
Barış Akademisyenleri ya da daha bilinen sıfatlarıyla ‘imzacı’ hocalara ilk günden itibaren desteğini esirgemedi. Biz ‘atılanlar’ için yeri çok ayrıdır. KHK’lılar hakkında TBMM’de yaptığı konuşma ise herkesin hafızasında. Yıllar boyu barış mücadelesi verdi, toplumsal barış için yoğun çaba harcadı.
Nefis senaryolar yazıp film çekti Sırrı bey. Benim için her zaman o dünyanın insanıdır, mecburen ve görev bilinciyle siyasete girmiş bir sanatçı. Siyaset dünyası için büyük bir şanstı.
Anadolu’nun bir bağrı varsa eğer Sırrı bey oradandır. Bir insan bir memlekete, bir memleket bir insana ancak bu kadar yakışabilir.
Seveninin bunca çok oluşu boşuna değil… Halden anladı, diğerkamdı, eşitliği samimiyetle savundu. Halk da karşılığını verdi. Böyle veda herkese nasip olmaz, hakkını vererek dürüstçe yaşanan bir ömrün ödülü, diyelim.
Sırrı Süreyya Önder topluma şifaydı. Çok iyi bir insandı. İyiliğine ve içtenliğine şahidim. Çok özleyeceğim. Başta biricik kızı Ceren olmak üzere, sevenlerinin ve yol arkadaşlarının başı sağ olsun. Allah rahmet eylesin, mekânı cennet olsun.
Yazı önerisi: Son birkaç ayda iki veda yazısı kaleme almıştı Sırrı bey. Volkan Konak ve Kahtalı Mıçe’nin ardından. Vefa duygusunun, edebi yeteneğin ve iyi kalbin bir araya geldiği yazılardı. Ola ki okumayan varsa… Volkan Konak ve Kahtalı Mıçe.
