Okura not:
Günün 11’i, Türkiye medyasındaki görüş ve yorum çeşitliliğini yansıtmak amacıyla hazırlanmaktadır. Aşağıda özetini bulacağınız yazıya yer vermemiz, içeriğini onayladığımız ve/veya desteklediğimiz anlamına gelmez.
Adeta “görünmez bir elin” TÜİK yöneticilerini koruduğu ve onlara hukuku göz göre çiğnemeleri konusunda cesaret verdiği anlaşılıyor. TÜİK yönetiminin kesinleşmiş yargı kararlarını uygulamaması üzerine DİSK tarafından savcılığa yapılan suç duyurusu jet hızıyla “dayanaksız ve soyut” bulunarak reddedildi. Güler misin ağlar mısın? Yargı organları tarafından verilmiş ve kesinleşmiş bir kararı savcılık yok sayıyor. Görülmüş şey değil. Savcılık da kendisini mahkemelerden üstün görüyor ve TÜİK’e kol kanat geriyor. DİSK bu kez konuya ilişki bir tavsiye kararı vermesi için Kamu Denetçiliği Kurumuna (Ombudsman) başvuruyor. Kamu Denetçiliği Kurumu da açık ve kesinleşmiş yargı kararına rağmen kurumunun yargı kararına uymamasında bir beis görmeyerek kendini yargının üstünde gören bir karar veriyor.
Yargı kararlarının uygulanması için bütün yolları deneyen DİSK son bir yol olarak bireysel başvuru yoluyla Anayasa Mahkemesine başvuruyor. Ancak AYM de usuli gerekçelerle (yargı kararlarının uygulanmaması konusunun Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamında adil yargılanma kapsamında olmadığı gerekçesiyle) başvuruyu kabul etmiyor. Velev ki kabul etse ve yargı kararlarının uygulanmasını istese ne olurdu? TÜİK yönetimi idare mahkemesi ve istinaf kararına uymazken AYM kararına uyar mıydı? Orası da şüpheli.
Bir yandan kesinleşmiş ve somut bir içeriği olan bir yargı kararı var. Bu karar TÜİK’ten elindeki veriyi açıklamasını istiyor. Öte yandan bu karara direnen ve suç işleyen bir TÜİK yönetimi var. Savcılık hukukun üstünlüğü ve anayasanın gereği yargı kararını uygulamayan TÜİK yönetimi hakkında işlem yapacak yerde hukuksuzluğa kol kanat geriyor.
