Okura not:
Günün 11’i, Türkiye medyasındaki görüş ve yorum çeşitliliğini yansıtmak amacıyla hazırlanmaktadır. Aşağıda özetini bulacağınız yazıya yer vermemiz, içeriğini onayladığımız ve/veya desteklediğimiz anlamına gelmez.
Bugün en büyük günümüz.
Bugün cumhuriyetin ilanının 101’inci yıl dönümü.
Bitmiştik bundan 100 yıl önce.
600 yıllık imparatorluk yıkılmış, padişahı rehin alınmış, toprakları emperyalist güçler tarafından paylaşılmıştı.
Hesapta İstanbul hâlâ payitahttı ama padişahın hiçbir yetkisi yoktu.
Ordu dağıtılmış, silahları alınmıştı.
Anadolu’nun ortasından başlayıp İzmit’e kadar gelen bir bölge güya Osmanlı Devleti’ne bırakılmıştı.
Her taraftan kuşatılmıştı.
Yer altı ve yer üstü bütün zenginliklere el konulmuştu.
Kıpırdayacak halimiz yoktu.
Padişah ise kendi canı ve servetini korumak için her türlü tavizi vermeye hazırdı, yeter ki kendisine dokunulmasındı.
İşte böyle bir ortamda şahlandı bu millet.
Bir lider geçti halkın önüne, kimsenin inanmadığı daha doğrusu inanamadığı bir milli mücadele başlattı.
Düşman ülkeden kovuldu, padişah düşmanla birlikte kaçtı, cumhuriyet ilan edildi, 600 yıl kul olarak yaşayan insanlar eşit vatandaş haline geldi, kendi kendini yönetme hakkını ele aldı.
Çok açık bir gerçektir bu; eğer O olmasaydı bugün yoktuk.
Elbette birer canlı olarak varlığımızı belki sürdürecektik ama ne bir devletimiz ne bir milletimiz ne bir vatanımız olmayacaktı.
Cumhuriyet ve medeniyet düşmanları “Olmasaydı olmazdık” sözüne asla inanmadıkları gibi “Keşke Yunan kazansaydı” diyecek kadar kendilerinden geçmiş halde saldırdılar 100 yıldır bu cumhuriyete.
