Okura not:
Günün 11’i, Türkiye medyasındaki görüş ve yorum çeşitliliğini yansıtmak amacıyla hazırlanmaktadır. Aşağıda özetini bulacağınız yazıya yer vermemiz, içeriğini onayladığımız ve/veya desteklediğimiz anlamına gelmez.
DEMP bildirisindeki “halkların kendi kader ve geleceklerini belirleme haklarını egemenlerin elinden söküp almaya en çok ihtiyaç duydukları şu günlerde, bu potansiyeli açığa çıkaracak olanlar ise ideolojik – politik ufku ve örgütlü gücüyle sömürgeciliğe ve faşizme karşı mücadelenin en önünde yürüyen Kürt halk hareketi” ifadesi Kandil’den başka kimseyi tarif etmiyor.
DEMP’in Kandil’in yönlendirmesiyle yayınladığını düşündüğüm bu bildirinin ardından Bahçeli’nin sözleri, zaten başlamamış barış sürecinin kapanışını da ilan ediyor gibi:
“Terör ve bölücülüğü sadece hayatımızdan değil, milli hafızadan da söküp atma hedefinden cayma, sapma ve savrulma söz konusu değildir. Şayet buna direnç gösterilirse, eski usul mücadele stratejilerinden çok daha sert, seri ve şiddetli yöntemlerin devreye alınması mukadder hale gelmeli, hiç kimsenin de gözünün yaşına bakılmamalıdır.”
PKK’nın silah bırakmayacağı gibi kendisini lağvetmeyeceği de belli olduğuna göre Bahçeli’nin “direnç gösterilirse” şartı da oluşmuş bulunuyor.
Bundan sonra Erdoğan yönetiminin “çok daha sert, seri ve şiddetli yöntemleri devreye alması” Türkiye’yi yeni bir gerilim ortamına sokacak.
Devlet Bahçeli’nin “Öcalan meclise gelsin, PKK’nın tasfiye edildiğini açıklasın” çağrısının, Öcalan tarafından değil ama PKK tarafından geri çevrilmesi, iktidarın oy için taktik değiştirmesi sonucunu yaratacak.
Bunun sonucu zaten son derece sınırlı olarak kullanılabilen demokratik hakların daha da sınırlandırılması olacaktır.
Erdoğan, “Kürt kartından” beklediği sonucu alamayacak gibi görünüyor. Anayasa değişikliği için kendisine başka müttefikler aramak zorunda kalacak.
