Çarşı pazar alışverişine çıkan vatandaş bir dertli ise çiftçi üretici bin dertli. Kamyonlardan yollara dökülen domatesler, karpuzlar… Her yıl artık aşina olduğumuz, içimiz sızlayarak izlediğimiz haberler. Zerre değişmiyor. Et, süt, gıda fiyatlarında yaşadıklarımızı sadece enflasyona bağlarsak kafayı kuma gömmüş oluruz. Enflasyon sonuç, sorun ise yapısal ve derin. Tarımsal baş aşağı gidişin köşe taşlarını ortaya koymadan olmaz. Ve ne yazık ki daha da kötü haber; küresel iklim değişikliğinin etkileri ile gıda fiyatları daha da artacak.
Bu dünyanın başlıca sorunlarından biri. Ülkeler bu yüzden tarım politikalarını çok daha titizlikle ele alıyorlar. Üstelik bunu çok uzun zamandan beri yapıyorlar. Üstelik bilimi ve teknolojiyi tarımın hizmetine sokarak yapıyorlar. Peki ya biz?
Doğruya doğru. Her şey güllük gülistanlıktı, AKP geldi tarımı çökertti dersek doğruyu tam söylememiş oluruz. Çünkü tarımın çöküşü AKP ile başlamadı. Dünya Ticaret Örgütü’nün GATT’si, Turgut Özal döneminin 24 Ocak kararları, Tansu Çiller döneminin 5 Nisan kararları Türkiye tarımını raydan çıkarmaya başlamıştı. Ama…
23 yıldır ülkenin başında AKP iktidarı, üstelik tek başına, koalisyon falan olmadan. Bu yüzden tarım politikalarının bugün geldiğini noktayı “sanki hiçbir sorumluluğu yokmuş” gibi hasır altı etmesinin imkânı yok. Suçu büyük. Üstelik şimdi kendi ittifakı içinde yer alan MHP ve Yeniden Refah Partisi, AKP eliyle nasıl tarımın çökertildiğini uzun raporlarla ortaya koymuşlar.
