Erdoğan’ın siyasi nedenlerle, doğacak ve yaşanan krizlere endeksli olarak çözüm sürecini yavaşlatma, askıya alma gücünün olduğuna şüphe yok. Bununla birlikte istikametin böyle olmayacağına da kuşku yok. İki nedenle…
İlki çözüm sürecinin çeşitli siyasi çatışmalar, hesaplaşmalar ve rekabetler etrafında araçsallaşmasıyla ilgilidir. AK Parti’nin başkanlık rejimi arzusunun engellenmesinden, siyasi iktidarın Kürt sorunu üzerinden yaptığı oy hesaplarına ya da oy kaygılarına uzanan çizgide, oyuna MHP’nin bile dahil olduğu bir çerçevede, bu süreç kendi çapını ve gerçeklerini aşan biçimde bir silah, bir tehdit, bir koz olarak kullanılmaktadır.
Konjonktürün değişmesiyle, özellikle seçim dönemi sonrası bu durumun ortadan kalkması, çözüm sürecinin yeniden kendi dinamikleri üzerine oturması kuvvetle muhtemeldir.
