Kemal Bey’le Recep Bey karşılıklı evlerde otururlarmış. Recep Bey gece yarısı uyanır, pencereyi açar, karşı eve seslenirmiş: “Bay Kemaaal, Bay Kemaaal, sen Alevi misin söyleee” diye. Bir, iki, üç, beş… Kemal Bey bir gece yarısı penceresini açmış karşı komşu Recep Bey’e seslenmiş: “Recep Beeey, Recep Beeey. Ben Bay Kemal, Aleviyim” demiş ve pencereyi kapatmış. Karısı, “Neden böyle yaptın” diye sorunca “Biraz da onun uykusu kaçsın” demiş Kemal Bey… Recep Efendi… Dedin dedin, sonunda cevabı yedin. Şimdi otur sen düşün…
