Bugün eğitimde sayı artıyor ama kalite yerlerde sürünüyor. Hatta eski kaliteli üniversiteler bile teker teker çökertiliyor. Binalar var ama içinde bilgi yok… Sayı olarak dolu ama kalite olarak bomboş…
Verimsizlik veya vasatlık her yanımızı sarmış durumda. Şirketlerimiz bu verimsizliği aşırı borçlanma ile örtüyor. Bu nedenle verimsizliğin sürdürülebilmesi için düşük faiz gerekiyor.
Vasatlık üzerine kurulu yönetim modelinin bir zorunluluğudur bu…
Yıllar önce Prof. Dr. Davut Kavranoğlu “daha fazla hıyar satarak ihracatı artırmanın bir hükmü yoktur” demişti. Bugün geldiğimiz noktada;
TİM Başkanı “kurlar artsın”
BSTO Başkanı “Kısa çalışma ödeneğinden işçi ücretleri ödensin” diyebiliyor.
Kimse vasatlık yolunda hızla ilerleyen geri teknolojik ülkemizin gittiği yolu sormuyor. Bu vasatlık ile varacağımız yerin neresi olacağı belli de, onu görebilmek mesele.