Yeni teklif yasalaşırsa muhalefeti ciddi bir sınama bekliyor. Ya çok tartışacakları ve sık bozuşacakları mühendislik formülleri üretecekler ya da Cumhur İttifakı gibi stratejik bir ittifak kararı alma cesareti gösterecekler. Buna bağlı olarak da kendi cumhurbaşkanı aday(lar)ının profilini belirleyecekler. 2018’de getirilen ittifak sistemini muhalefet o dönemde çok eleştirmişti ancak ittifaklar bir araya gelmelerini de kolaylaştırmıştı. Bu teklifle yapılan rasyonelleştirme, muhalefeti seçim pazarlıklarının ötesine geçmeye, stratejik bir ittifak oluşturmaya yöneltiyor. Buna uygun da bir cumhurbaşkanı adayını bulmaya zorluyor. Unutmayalım, muhalefet cenahında bir tür popülizm kaynağı haline gelen Erdoğan karşıtlığı pozitif bir siyasetin malzemesi değil ve artık muhalefete oy getirmiyor.
