Isparta’nın Yalvaç ilçesinde yaşayan Yaşar Küçüker 80 yaşında.. Ekmeğini kaybolmaya yüz tutan mesleklerden birini yaparak çıkarıyor. 65 yıldır at arabası yapıyor. Ustasından miras aldığı işi yapmaya ölene dek devam etmek isteyen Küçüker, endüstrileşmenin sonucunda otomobillerin yaygınlaşmasıyla at arabalarına talep azaldığı için çareyi ‘süs eşyası olarak küçüğünü’ yapmakta bulduğunu anlatıyor.
Tahta oymacılığı, tahtadan süs eşyası ve at arabası imalatında mesleğin son temsilcilerinden Küçüker, 15 yaşındayken Yalvaç’a 50 kilometre uzaklıktaki Konya’nın Akşehir ilçesindeki bir ustanın yanında çırak olarak başladığı işte üç yıl boyunca ücretsiz çalıştı. Askerliğini tamamladıktan sonra memleketi Yalvaç’a dönerek kendi imalathanesini kurdu.
O yaş aldıkça motorlu taşıtların sayısının arttığını ve mesleğinin zamana yenik düştüğünü anlatan Küçüker, eskisi gibi sipariş olmadığı için geçimini bahçe ve evlerde kullanılması amacıyla rengarenk küçük at arabaları yapıyor.
Nasır tutmuş elleri işinde mahir olduğunun kanıtlarından biri olan Küçüker mesleğini yaşatmak istiyor ancak çırak bulamamaktan, gençlerin istekli olmamasından yakınıyor. Çocuklarının baba mesleğini devam ettirmek istemediğini söyleyen Küçüker imalathanesinde tek başına çalışıyor.
Bazen ayda sadece dört at arabası sattığını belirten Küçüker’in anlattıkları, bu olumsuz tabloya rağmen son nefesine kadar at arabası üreticiliğini yaşatmak için ter dökeceğine işaret ediyor.
