Zülal Kalkandelen: CHP'nin Altı Ok'unu gerektiği gibi savunmayan, okların rengiyle ancak göz boyar

Okura not

Günün 11’i, Türkiye medyasındaki görüş ve yorum çeşitliliğini yansıtmak amacıyla hazırlanmaktadır. Aşağıda özetini bulacağınız yazıya yer vermemiz, içeriğini onayladığımız ve/veya desteklediğimiz anlamına gelmez.

CHP Genel Başkanı Özgür Özel’in eylül ayındaki kurultay sürecinde partisinin tüzük ve programı ile birlikte ambleminin de değerlendirileceğini söylemesi, doğal olarak bir tartışmayı da fitilledi.

Amblemin değiştirilmesi düşüncesini “Değişim iyidir” diyerek karşılayanlar vardır mutlaka ama ben böyle bir girişimin bu dönemde gündeme gelmesinin farklı anlamları olduğunu düşünüyorum.

1- Cumhuriyetin kurucu partisi CHP’nin amblemi genel merkezde alınan kararlarla değiştirilebilecek basit bir simge midir?

2- Bu yönetim gidip başka bir yönetim geldiğinde onlar da diğer okları mı boyayacaktır?

CHP, 1937’de anayasaya da giren cumhuriyetçilik, laiklik, halkçılık, milliyetçilik, devletçilik ve devrimcilik (inkılapçılık) ilkelerini simgeleyen okların yansıttığı düşünceleri bugün tam olarak savunmakta mıdır?

Siyasal İslamcı AKP, topluma “ümmet birliğini” dayatırken, yüzyıllarca “padişahın kulları” olarak kalan insanları laik cumhuriyetin özgür ve eşit yurttaşları haline getirerek, din ve ırk farkı olmaksızın bir ulus olarak birleştiren bir devrimi günümüzde savunamayanların renk değişimlerine odaklanması manidardır.

Laiklik ilkesine gelince… Anayasada devletin nitelikleri arasında sayılan bu ilke AKP döneminde tümüyle rafa kaldırılırken, olanları yıllarca izleyip susmakla yetinen ve hatta medrese sistemini hortlatan Diyanet Akademisi gibi konularda da destekleyen CHP’dir.

Daha çevreci politikaları savunabilir ve daha fazla kadının siyasette temsil edildiği bir parti olmak için listelerinizde kadın adayları öne çıkarabilirsiniz. Bunu herkes destekler. Ancak bunun yolu amblemi boyamak ve bu yolla ilkeleri her türlü değişikliğe açık hale getirmek değildir.

Gerçekte CHP’nin kırmızı Altı Ok’u çoktan solmuş, toz pembe rengini almıştır. Onları olması gerektiği gibi savunmayanlar, kurucu ayarlara dönmeyenler, okların rengini değiştirerek ancak göz boyar.

Zülal Kalkandelen’in yazısı