Bu ülkenin, birbirine bazıları taban tabana zıt düşünceleri olanlar da dahil, iyi niyetli, saf insanları, kendilerine insan muamelesi yapılacak bir Türkiye’yi bu partinin, hele de onun liderinin, düze çıkaracağına inandılar. Ama yöneten, meseleyi yanlış anladı.
Yanlış anladıkça, inandığı şeyin doğruluğunun hezeyanına kapıldı, kapıldıkça yanlışta ve onların ürettiği başka, daha büyük ve daha zararlı yanlışlarda efelenerek inat etti. Kendisine verilen görevin tarihi özünü unutup, çevresindekilere ve halka da unutturmayı seçti. İktidar olmanın, bir demokrat için, iktidarı “şahsında” toplamak değil, yurttaşlara dağıtmak, onlarla paylaşmak olduğunu gürültüye getirdi.
İktidarın tekliğini ve keyfiliğini, içinden çıkılmaz gaddarlıkta bir halüsinasyon olarak yaşamaya, yaşarken de her acıkanı bir lokma ile susturarak, her itiraz edeni kabusa boğarak yaşatma safhasına dikey geçiş yaptı.
Girdiği yolun, maalesef geri dönüşü, vaatlerle ilgili hafıza tazelemesi yok. Yakın çevreden dürüstçe “demokrasi yoluna dönmelisin” diye hatırlatanı da yok. Çünkü dinlemiyor. Her şeyi o biliyor. Toplumun her kesimi için mühendisliği makbul ve meşru görüyor.
Bu pazar, AKP’nin bilinen AKP olarak artık bittiği ve başkalaştığı bir eşikte, AKP hikâyesinin tüm demokratik kazanımlarının birer birer heba edildiği, zulüm düzenine çark edildiği bir noktada, her bir seçmen için son 12 yılın hazan mevsiminde biten yolculuğunu hatırlamak önemlidir.
Düşünün, mutlaka oy kullanın. Karar sizin.
