Beyefendi iktidar partisinin Yüksek Seçim Kurulu’ndaki temsilcisiymiş. Adı da Recep’miş üstelik. ‘Aykırı’ bir soru sorulmayacak nasılsa, ‘önlerine ne korsak yediririz’ rahatlığında. İkna ediciliğinden o kadar emin konuşuyor ki karşısındaki gazetecilere: “Sandıklarda görev yapmış 2 bin 245 kişi kamuda ihraç edilenlerin yakını. Bu insanlar sandık kurullarında görev yapmışlar.”
“Yapamazlar mı?” diye ‘beklenmedik’ bir soru gelince, ezberi bozuluyor, kem küm edip arazi oluyor! “İstanbul seçimlerinde bilmediğimiz kişiler bilmediğimiz bir şeyler yapmışlar” hissiyatını kanıtlamak için ‘icat edilmiş’ bu çarpıcı ‘kanıt’ da savunulamıyor ve öylesine ortada kalıyor.
Sandık başında kaybedilmiş İstanbul seçimini YSK’da kazanmak için ileri sürülen ve elbette hiçbir ikna ediciliği olmayan böylesi gerekçeler, ‘Tek adam rejimi’nin gerçeğine dair yeterince ikna edici kanıtlar aslında.
