Ne var ki, “elalem” darbe örgütleyen, sevmediği devletleri boğmaya çalışan, tarihte (ve tarihimizde de) nice kanlı, zalim, faşizan darbeyi örgütleyen, destekleyen, kışkırtan ve “sivilleri öldüren rejim”e karşı sivilleri soykırıma tabi tutan İsrail’le birlikte “çoluk çocuk katleden” bir “müttefik” ise… Ve bizim devletimiz bir İspanya hükümeti kadar olamıyorsa…
İspanya, değil mi? Halkımız, Trump önünde diz çökmeyen, sessiz kalmayan, tehditlerine pabuç bırakmayan İspanya Başbakanı Sanchez ile halkına nasıl sarıldı, değil mi? Öyle parti ayrımıyla da değil. Kendi iktidarının Trump önünde sessiz, biatçı kalması yüzünden belki de; bu dünyada bir umut bulmanın heyecanıyla.
12 Mart ve bilhassa 12 Eylül darbesi bilhassa, Türkiye’de solun yükselişine karşı, kontrgerilla, Gladio ve 1980 öncesi buradaki “milliyetçi” hempalarının kışkırttığı bir kan gölü, “kısmi iç savaş”la, amborgoyla sarsılan bir ülkede CIA’nin “Latin Amerika’nın kesik damarları”nı burada da teşvik etmesiydi. 12 Eylül IMF darbesiydi aynı zamanda ve bu ülkenin miyop burjuvazisi ile halkının büyük çoğunluğu çok sevindi! Görüldüğü gibi mesele epeyce de “sol korkusu”ydu!
