12 yılda sadece erlerden, 1036 genç “kışlada” intihar etti. 12 yılda sadece erlerden, en az 1000 genç “kışlada zayiat” olarak evlerine cansız gönderildi. Bir çoğu, “kaza” denen biçimde, bir başka askerin silahıyla vurulmuştu. Tabii ki daha önce de oluyordu ama bunlar 12 yıllık bir dönemin dökümü işte. “Barış canımız”, lakin bir de öyle gizli bir savaş var!
Var ki, 12 yılda böyle 2 binden fazla asker, onlara profesyonel askerleri de katarsanız, daha da çoğu, can verdi. Kimi “vazife şehidi” sayıldı; kimi bir şey sayılmadı bile. Belki hepsinin değil ama bir kısmının annesi, babası, kardeşleri bir araya geldi; özellikle “şüpheli ölümler” için. Kiminin sorusu asla bitmedi; “oğlum nasıl öldü, öldürüldü” diye sesini duyurmaya çalışıyor; bir başkasının acısıyla kendi acısını yoldaş yapıyor. Birbirini tanımayan “ölü askerler”in birbirine el veren aileleri ortaya çıkıyor.
