Sorun aslında şu: IŞİD konusunda ucu bir yere varması güç gözüken pek çok laf var Türk tarafında. Ama eylem yok. Ve yapılanlara, izlenen politikaya baktığınızda, Fethullah Gülen ve şimdi Kobani’de IŞİD’in savaştığı Kürtler, sanki Türk Hükümeti için IŞİD’e göre daha öncelikli tehditler. Amerikalılar için ise IŞİD birinci sırada.
Yoksa Türklerin baştaki söylemini doğru kabul edersek, rehineler serbest bırakıldığına göre artık somut bir şey belirmesi gerekiyordu, değil mi. Ama olmuyor. Ve iş, Erdoğan tarafından kilitlenmesi muhtemel gözüyen bir pazarlığa dönüştürülüyor. Kürtler var, Kuzey Irak’tan kaçak petrol getirenler var, AKP’ye yakın sivil toplum örgütlerinin oralardaki faaliyetleri var. Var oğlu var.
İki hafta önce Türkiye’nin IŞİD’e karşı harekete geçme konusundaki isteksizliğinin sadece rehineler yüzünden olmadığını anlatmaya çalışmıştım. New York’tan sonra hâlâ aynı fikirdeyim.
