Temel sorun bu olsa gerek, siyasi beklenti ve ideolojik kavramların rasyonel iktisadi politikaların alanını hayli daraltması…
İktidar ilk on yılda klasik iktisat ve AB süreci dinamikleriyle başarılı ve sağlıklı büyümeyi başarmıştı. Son 6-7 yılda ise seçimlere odaklı siyasi kararlar ve ideolojik düşünceler ekonomide iniş çıkışlara, U dönüşlerine “Çin böyle kalkındı” sürprizine yol açtı. Nihayet, TL’yi güçlendirecek politikalar gerekirken, altın ve döviz tasarruflarına ‘fırsatı değerlendirme’ çağrısı yapıldı bir yararı olacakmış gibi.
Asıl U dönüşü şimdi lazım. Bugünkü sistem ve politikalar yerine, devlet idaresinde kuvvetler ayrılığına ve hukukun üstünlüğüne, ekonomi yönetiminde klasik (ortodoks) iktisada ve güçlü kurumlara dönmek şart.
