Bugün Akdeniz denildiğinde, insanı rehavete çağıran, her türlü dünyevî yükümlülüğünden arındırmayı vaat eden, sıcakkanlı insanların yaşadığı bir turistik havza akla geliyor. Dünya turizm hareketliliğinin yaklaşık üçte birinin de bu havzada yer aldığını biliyoruz.
Yine biliyoruz ki coğrafi manada Türkiye de, bu havzanın bir parçası. Garip olan husus, dünyanın gözünde Türklerin Akdeniz halkları arasında en az otokton halk olarak muamele görmesidir. Türkler Akdeniz’in ‘üvey evlatları’ muamelesi görüyor.
Tabii ki Türklerin ve İslamiyet’in Akdeniz dışında da tarihleri vardır. Ama bu durum, Türklerin 1000 senelik bir Akdeniz tarihi olduğu gerçeğini ıskalamayı gerektirmez.
Maalesef bir ‘Latin Amerikalılık’ gibi bir ‘Akdenizlilik’ bilinci mevcut değil. Şu sıralar, böyle bir bilincin tohumlarını atmak için; yüzlerce senelik büyük bir Akdeniz barışına imza atmış bir imparatorluğun evlatları olarak bizlerin öncülüğünde bir Akdeniz Ülkeleri Konferansına ihtiyaç yok mu?
