(İsrail’le) nihai anlaşma hangi şartları içeriyor olursa olsun atılan adımı Türk dış politikasındaki zamanı çoktan gelmiş rota düzeltmesinin bir parçası diye görmek gerekir. Son zamanlardaki gelişmelerin hemen hepsinin arka planında, Arap isyanları sonrasındaki Türk dış politikasının fena halde rulman dağıtması var.
5 yıl öncenin pırıl pırıl görüntülü, bölge ve dünya gelişmelerinde sözü geçen, sözü dinlenen ülkesi artık yok. Arap isyanlarıyla birlikte ortaya çıkan konjonktür, Suriye iç savaşının başlamasıyla birlikte çok yanlış değerlendirildi. Mısır’daki darbenin ardından, Arap devletleri arasındaki ilişkiler kavranamadı. Sonuçta Mursi’yi deviren Sisi’nin sponsoru ve başhamisi Suudi Arabistan ile isabeti tartışmalı bir ittifak ilişkisine girildi.
İran’ın gelecek yıldan itibaren dünya sistemine dönecek olması, Rusya’nın ABD’nin boşalttığı alanda Ortadoğu siyasetine müdahalesi, Türkiye’nin giderek ıssızlaşma görüntüsü veren müthiş yalnızlığı; Batı ittifakının, NATO’nun, AB’nin hatırlanmasına yol açtı.
İsrail ile ilişkileri normalleştirmek de bunun bir parçası.
