Eski güzel günlere döndük. Eskiden de Türkiye hakkında demokrasisindeki aksaklıklar, insan hakları sicilindeki sorunlar, yargısının işleyişindeki hukukun üstünlüğüne aykırı düşen unsurlar hakkında raporlar yazılırdı. Dili biraz farklıydı itirazların ama sonuçta ‘Hadi bakalım işimize’ türünden bir tepki verilirdi.
Eskiyle en önemli fark, bugünlerde yazılan raporlarda işkence kaleminin pek yer bulmaması. Onun ötesinde ülkedeki genel gidişat üzerine yapılan değerlendirmeler insanda güçlü bir nostalji havası ve “Biz bunu daha önce de okumuştuk” duygusu yaratıyor.
Geçmişte de Türkiye bu türden raporları stratejik ilişkilerinin ve jeopolitik konumunun sağladığı rantla aşardı. Sonra bir gün geldi bunu yapamaz oldu. Bakalım bu kez de devran benzer şekilde dönecek mi?
