Teşviki, hak edene, hak ettiğince vermek yetmiyor aynı zamanda onu takip etmek gerekiyor. Türkiye’de teşvik bolluğu var ve takip alışkanlığı yok. Kaynak sınırlı, iştah yüksek ve rekabet yaman…
Türkiye, pek çok açıdan teşvik cennetidir diyebiliriz. Neredeyse her alanda ya bir teşvik modeli veya bir teşvik programı vardır. Hiç kimse “Efendim teşvik yok, gelişemiyorum” diyemez. İyi de buna rağmen memleketi hali? Teşvik mi yetersiz, yöntemi mi hatalı, miktarı mı az, edilen mi yanlış?
Aslında hepsi veya hiç biri demeliyim. Vahşi sulama misali, elindeki kısıtlı suyu, hiçbir öncelik gözetmeden toprağa salarsan, ihtiyacı olsun olmasın demezsin; ürününden olursun, toprağı da kireçlersin. Yerli yerinde… Haddini aşmadan. Zira biliyoruz ki haddini aşan teşvik, zıddına döner.
Eğer teşviki verip unutursan, o teşvik verimli kullanılamaz.
