Sanayi, bir şeyden çok üretmektir. Eğer sanayiniz %20’nin üzerinde ise diğer sektörleriniz daha istikrarlı büyür, sürdürülebilir kalkınır ve dünya ticaretinde söz sahibi olursunuz. Türkiye, üretmek ve ürettiğini satmak zorunda… Çin’den İtalya’ya bunu başarabilen sayılı ülkelerden biriyiz çok şükür.
Dışa açık büyüme modeliyle yol alan ülkemizde, sanayi üretimi son derece kritik veridir. TÜİK’in Temmuz verisi; sanayi üretiminin yıllık bazda %3,9 gerilediğini söylüyor. Aylıkta binde 4 kıpırdasa da sanayinin kan kaybı uykularımı kaçırıyor, kanıma dokunuyor. Hele ki imalat sanayideki kan kaybı…
Kan kaybının sebebi nedir?
Elbette ekonomi yönetimi… Tek sebebe bağlamak yanlış olur. Hükümetin kuru baskılaması, enflasyonun maliyetleri zıplatması, dünyadaki artan dış ticaret bariyerleri, jeopolitik riskler, finansa erişim sorunları… Say say bitmez. Fakat temel sıkıntı; sanayi sektörü öneminin kavranılmamasıdır.
Hangi olası tehlikeler yolda?
İki önemli kırılım; 1- sermaye malları faslında %8’lik düşüş, 2- yüksek teknoloji faslında %20.2’lik düşüş.
Bu veri, şirketlerin Ar-Ge harcamalarını azaltarak yüksek teknoloji üretiminden uzaklaştığını gösteriyor. Yüksek faiz ve sıkı para politikaları şirketlerin bu yatırımları yapmasına engel oluyor.
Bildiğim şudur; eğer ülkede sanayi öksürüyorsa, ekonomi yatağa düşer, ihracat geriler, cari denge yönetilemez ve döviz sıkıntısı baş gösterir.
İhracatın dinamosu imalat sanayii ise bu aygıtın durması, tüm ekonominin girdilerini negatif etkileyecek, orta vadede makroekonomik krizleri tetikleyecektir.
Ülkemizin 2 döviz dinamosu var: 1- ihracat, 2- turizm…
Her ne kadar turizm iyi gidiyor olsa da döviz ihtiyacımızı karşılayabilmek ihracata ve bunun üretim kası olan sanayiye gözümüz gibi bakmalıyız.
