Mevcut ekonomi yönetimi emekli maaşını nasıl kuş ettiyse, emekli ikramiyesinin de içinden geçmiş durumda.
Bakın, emeklilere verilen bayram ikramiyesi uygulamaya ilk girdiğinde, asgari ücretin yaklaşık yüzde 62’sine denk geliyordu yani o günün koşullarına göre kabul edilebilir bir seviyeydi. En azından emekli bu ikramiye ile bayramda torununa harçlık verebilecek, sofraya bir tabak daha koyabilecek, az da olsa nefes alabilecek pozisyondaydı.
Bugün geldiğimiz noktada ise bu oran yüzde 20’lere kadar geriledi.
Nasıl ama, harika değil mi?
Maaşı kes, ikramiyeyi cücük hâline getir, sonra da “Biz emeklimizi ezdirmedik” de!
Kısaca, bayram ikramiyesi kâğıt üzerinde artmış gibi görünse de aslında asgari ücrete ve hayat pahalılığına göre reel olarak budanmış ve resen içi boşaltılmış durumda.
Bugün emekli şunu soruyor:
“Ben bu ülke için çalıştım, prim ödedim, üretime katkı sundum. Peki neden her kriz döneminde ilk fedakârlık benden isteniyor?”
