Şu an sadece bizde değil tüm dünyada medeniyetin patinaja düştüğünü görüyoruz.
Bu ciddi bir kriz.
Geçmiş güzel günlere dönme hayalleriyle yaşıyoruz. Dirilme, ihya, küllerinden doğma söylemleriyle oyalanıyoruz.
Geçmişin görkemli ama miadı dolmuş değerlerini bugüne kopyalamak, mazide kalmış bir hayalin silik ve çirkin bir karikatürünü üretmekten öte bir işe yaramıyor.
Tıpkı yapay zekânın deforme ettiği o kırkıncı resim gibi.
Nehir akıyor, zaman değişiyor ve tosladığımız duvar yerinde durmaya devam ediyor.
Bugünün ihtiyacı, geçmişin küllerine çaresizce üflemek değil; yeni bir ateş yakmak.
Medeniyeti düştüğü patinajdan kurtarmaya mecburuz. Bunun yolu, teknolojinin ürettiği refahı, yenilenmiş insani değerlerle birleştirip âdil biçimde paylaşmanın bir yolunu bulmaktan geçiyor.
