YRP’nin 2023’te belki de Cumhur İttifakı’na katılmaktan sonra yaptığı en doğru şey ittifak pazarlıklarında herhangi bir milletvekili pazarlığına girmeden ilkesel bir tutum alması idi.
Öncelikle Cumhur İttifakı’na katılarak temelde dindar muhafazakâr ancak Erdoğan karşıtlığı güçlenen tabanına “ben Erdoğan’ı eleştiriyorum ama varlık-yokluk kavgasında yerim CHP karşısında” mesajını verdi. Milletvekili pazarlığı yapmayarak da hem kendi tabanına tercihinin milletvekili değil ilkesel duruş olduğunu söyledi hem de Erdoğan yanında yer almasını meşrulaştırdı.
AK Parti kitlesini ise kendi samimiyeti konusunda borçlandırdı. En azından şimdi farklı adaylarla seçime girerken elinde kullanabileceği bir kozu var. Millet İttifakı içinde yaşanan koltuk pazarlıklarının, AK Parti’de siyasete girmişken CHP listelerinde daha ön sırada olmalıyım kavgalarının diğer sağ partiler için ürettiği maliyetler YRP için geçerli değil.
AK Parti’nin herhangi bir şey vermeden ilkesel ittifak yapmaya itiraz etmezken iş koltuk pazarlığına girince işi ağırdan alması da YRP’yi yine daha meşru bir zemine oturtuyor.
Şurası bir vakıa. Rahmetli Erbakan geleneğinden gelen YRP milletvekilliği ya da yerel seçim pazarlıklarında aşırı talepkâr. 2015’te AK Parti ile seçim ittifakı için pazarlıklar yapılırken rahmetli Oğuzhan Asiltürk’ün en az 20 milletvekili talebinde bulunması görüşmeleri başlamadan bitmişti.
Basına yansıyanlara bakılırsa bugün de YRP, AK Parti’den iki büyükşehir ve 35 ilçe talep etti ise bunun müzakereleri başlamadan bitirmiş olması muhtemel. Ama fotoğrafa iki taraftan bakılırsa YRP olmayacak taleplerde bulundu ise AK Parti de ikna etmek için çok çaba göstermemiş görünüyor.
