Özel Sektör Öğretmenleri Sendikası (Öğretmen Sendikası) üyeleri dokuz gündür Ankara’da açlık grevinde. Öğretmenlerin talepleri net: “Taban maaş düzenlemesi 5580 sayılı Kanun’a eklensin; özel sektör öğretmenlerine sözü verilen toplantı yapılsın! Mülakat mağdurlarının hakkı olan atamalar verilsin!”
Bu talepler ücret, yetkililerle diyalog ve kamuda çalışabilme hakkını içeriyor.
Tabii ki taban ücret olması, öğretmenlerin artan yaşam maliyetleri karşısındaki sorunlarını tamamen çözmekten uzak bir adım, ancak yine de önemli. Zira özel sektörde taban ücret uygulamasının olmaması, iş güvencesinden yoksun eğitimcilerin aldığı ücretin aşağı doğru çekilmesinde bir sınır olmamasına yol açıyor. Eğitimi kamusal bir hizmet olarak görmek yerine kâr edilecek bir iş olarak gören patronların eğitimcileri sömürüsünün de sınırı kalkıyor.
Öğretmenler, haklarını alana kadar Ankara’dan ayrılmayacaklarını duyurdu. İnsan haklarına dayalı olmayan bir rejimde kazanım elde etmek uzun ve zahmetli bir süreç olabiliyor.
Ankara’da özel sektör öğretmenlerinin yaşadıkları, bireysel veya sadece sendikalarını ilgilendiren bir meselenin ötesinde, toplumu ilgilendiren önemli bir konu.
