Elbette Paraguay’ın galibiyetini Almanya’nın çöküşünün yan ürünü gibi görmek de onlara büyük haksızlık olur. Alfaro’nun takımı, bu maçı sabırla oynadı. Savunma mesafelerini korudu, gereksiz risk almadı, Almanya’nın merkezde rahat dönmesine izin vermedi. Böyle maçlarda savunma yapmak, sanıldığı kadar pasif bir iş değildir. Her oyuncunun ne zaman çıkacağını, ne zaman kalacağını, hangi pas kanalını kapatacağını, faulü nerede yapacağını bilmesi gerekir. Paraguay bunu büyük ölçüde başardı.
Bu sonuç Paraguay için hiç kuşkusuz ki tarihî bir zafer. Almanya içinse tehlikeli bir ayna. Çünkü Paraguay, Almanya’ya şunu gösterdi: Büyük kadro, büyük ülke, büyük geçmiş ve büyük beklenti sahada kendi başına maç kazanmıyor. Hatta yanlış taşındığında oyuncunun ayağını ağırlaştırıyor. Almanya, Paraguay gibi kompakt ve sabırlı bir rakip karşısında topa sahip olmanın iktidar anlamına gelmediğini yeniden öğrendi.
Almanya’nın önünde iki yol var. Birincisi, bu elenişi yine dönemsel bir kriz gibi ele alıp birkaç kişiyi değiştirerek devam etmek. Nagelsmann’ın performansı tartışılır, Neuer’in geleceği tartışılır, Kimmich’in yeri tartışılır, hücum hattı tartışılır. Bunların hepsi gerekli başlıklar. Fakat hiçbiri tek başına yeterli olmayacak. Almanya’nın asıl sorusu daha temel: Bu takım hangi futbolu oynayarak yeniden korkulan, saygı duyulan, güvenilen bir yapıya dönüşecek?
