… ‘yeryüzünün imarı’ adına halkın topraklarının, madenlerinin, derelerin ve tarım arazilerinin nasıl yağmaya tutulduğunun son örneği İliç’te görüldü… adaletin hep iktidarın kıymetlilerine işlediği bir ortamda şeriat ve hilafet istemek bu çapaçul rantçılığın daha fazlasını istemekten başka bir anlama gelmiyor.
Okulların ve yurtların devlet protokolleri ile tarikatların müfredatına teslim edilmesine bakılırsa şeriat yaşken eğip eğitiyor, Gülen Cemaatinin yaptığı gibi sızıyor, sızdırılıyor zaten. Şeriat isteyenler seslendikleri yoksullara, onların zaten yanlarına uğramayan adaletin boşluğunun dolacağını vadediyorlar.
Şeriat bir talep haline getirilmeye çalışılıyor. Çünkü rejim bir eşikte. Halk adil bir düzen istiyor. İktidar da bu talebin önünü kesebilmek için daha baskıcı olacağı bir dönüşüm geçirmeden yaşayamaz durumda ve buna da olabildiğince rıza üretmesi gerekiyor.
Ayaklarının altındaki zemin her gün biraz daha kayan, hukuki güvenceleri tırpanlanan yoksul emekçilere hırsızın elinin kesileceğini, haksızın hesabının sorulacağını vadediyorlar. Çünkü şimdi yağmanın, yıkmanın, talanın bir cezası yok. ‘Bekleyin şeriat çözer’ propagandası yükleniyor.
Ama suçun üstünü örtmek o kadar kolay değil.
