Asla bitmeyecekmiş izlenimi veren OHAL zamanlarında bu çok spontan “birlik, beraberlik” duygusunun, insana ne oranda iyi geldiğini anlatamam.
Tarkan ne kadar farkındadır bilmiyorum ama sahnede olduğu 2 saati aşkın süre boyunca bize artık unuttuğumuz harikulade bir “normalleşme anı” hediye etti.
